• 6 min read (NL)
Hoeveel aandelen moet u in uw portefeuille hebben
Er is geen enkel juist getal. Academisch onderzoek komt uit op 20 tot 30 aandelen voor echte spreiding. Warren Buffett stelt dat 3 tot 6 uitstekende bedrijven volstaat als u ze door en door begrijpt. Het juiste antwoord hangt af van hoeveel tijd u aan onderzoek besteedt en hoe goed u weet wat u bezit.
Wilt u zien hoe Buffett zijn portefeuille concentreert? De Warren Buffett-heatmap toont elke positie en het gewicht in één oogopslag.
Waarom het aantal telt
Te weinig aandelen betekent dat één verkeerde keuze uw portefeuille kan slopen. Te veel betekent dat uw beste keuzes nauwelijks gewicht in de schaal leggen.
Neem twee portefeuilles. Portefeuille A houdt 5 aandelen van elk 20%. Verdubbelt één aandeel, dan stijgt het geheel met 20%. Portefeuille B houdt 40 aandelen van elk 2,5%. Dezelfde verdubbeling levert 2,5% op. A voelt de winst. B merkt er nauwelijks iets van.
De keerzijde: Valt één aandeel in A met 50%, dan verliest de portefeuille 10%. In B kost diezelfde klap maar 1,25%. Concentratie versterkt zowel winst als verlies.
Dat dilemma staat centraal in elke portefeuillekeuze. Meer aandelen beperken de schade van één fout. Minder aandelen vergroten de beloning per goede keuze. Het doel is het aantal vinden waarbij u genoeg risico wegneemt zonder het rendement te verdunnen.
Wat onderzoek zegt
Academici en beleggerslegendes verschillen over het precieze aantal, maar zijn het eens over het waarom.
De klassieke studie van Evans en Archer uit 1968 vond dat 10 willekeurige aandelen het grootste deel van het spreidingsvoordeel leverden. Recenter onderzoek schuift dat getal op. Het CFA Institute vond dat 15 aandelen de maximale spreiding geven bij largecaps, terwijl smallcap-portefeuilles er dichter bij 26 nodig hebben. Boven de 30 daalt het risico per extra positie nauwelijks meer.
Buffett denkt er anders over: "Spreiding is bescherming tegen onwetendheid. Ze slaat weinig zin als u weet wat u doet." Zijn Berkshire Hathaway heeft 65% van de waarde in slechts 6 namen zitten. Charlie Munger ging nog verder: Hij hield persoonlijk drie aandelen aan, namelijk Berkshire, Costco en Daily Journal.
Peter Lynch, beheerder van het succesvolste beleggingsfonds ooit, adviseerde particulieren 3 tot 10 aandelen. Zijn Magellan-fonds hield er op het hoogtepunt 1.400, maar hij had een team analisten en tientallen jaren ervaring.
| Profiel | Passieve belegger | Actieve beginner | Ervaren stockpicker |
|---|---|---|---|
| Aantal aandelen | 1 tot 3 ETF's (honderden erin) | 10 tot 15 individuele aandelen | 8 tot 15 hoge-overtuigingsnamen |
| Diepte van onderzoek | Alleen op fondsniveau | Leest kwartaalcijfers, ratio's | Grondige jaarrekeninganalyse |
| Risico bij fout | Laag (brede spreiding) | Gemiddeld (enige concentratie) | Hoger (keuzes moeten raak zijn) |
| Rendementspotentieel | Marktgemiddelde | Iets boven of onder de markt | Boven de markt als het lukt |
Ervaring verandert vooral de diepte per positie, niet het aantal. Meer vaardigheid betekent meer onderzoek per naam, niet meer namen. Kunt u de uren niet vrijmaken, dan zijn ETF's het eerlijke antwoord.
De diworsification-val
Peter Lynch bedacht het woord "diworsification" voor wat er gebeurt als u zoveel aandelen bezit dat uw portefeuille een duur indexfonds wordt.
Bij 40 gelijke posities weegt elk aandeel 2,5%. Uw meest overtuigende keuze draagt evenveel als een aandeel dat u nauwelijks onderzocht. Verdrievoudigt één naam, dan voegt dat 2,5% toe aan uw totale rendement. U deed het werk om een winnaar te vinden, maar incasseerde er bijna niets van.
Meer posities betekenen meer kosten. Elke toevoeging brengt transactiekosten, belastingcomplexiteit en bewakingstijd. Boven de 30 aandelen spendeert u meer tijd aan bijhouden dan aan beoordelen of de aandelen er nog thuishoren.
De waarschuwingssignalen: U bezit drie banken zonder het verschil te kunnen uitleggen. U houdt vijf techaandelen die allemaal met dezelfde factoren meebewegen. U kocht een aandeel maanden geleden en bent vergeten waarom. Als posities overlappen of onbewaakt blijven, wordt spreiding verdunning.
Kwaliteit weegt zwaarder dan hoeveelheid. Tien aandelen die u grondig kent, verslaan waarschijnlijk veertig die u nauwelijks volgt. Controleer ook of uw namen over verschillende sectoren verdeeld zijn en niet alleen over tellen. Een portefeuille van 25 techaandelen is niet gespreid, hoeveel namen er ook in zitten.
Uw eigen aantal vinden
Begin bij hoeveel aandelen u écht kunt onderzoeken. Elke positie verdient minimaal een kwartaalcheck: Kwartaalcijfers, kasstroomtrend en de vraag of uw oorspronkelijke these nog staat. Lukt dat niet voor elk aandeel, dan bezit u er te veel.
De meeste particulieren landen tussen 8 en 15 aandelen. Onder de 8 hakt één misgreep er diep in. Boven de 15 daalt de onderzoeksdiepte en blijven posities onbewaakt. Wilt u helemaal geen individuele namen volgen, dan leveren brede ETF's directe spreiding zonder het werk.
Spreid over minstens vier tot vijf sectoren. Vijftien aandelen allemaal in technologie dragen een sectorrisico dat geen enkele stockpicker wegneemt. Gebruik de Warren Buffett-heatmap om te zien hoe een geconcentreerde portefeuille er in de praktijk uitziet en leg uw eigen sectorverdeling ernaast.
Start met 8 tot 10 goed onderzochte posities. Voeg pas een nieuw aandeel toe wanneer u iets beters vindt dan uw zwakste positie, niet om een doelaantal te halen. Op elk niveau geldt Buffetts regel: Beter een paar aandelen die u begrijpt dan veel die u niet begrijpt.
Veelgestelde vragen
Zijn 5 aandelen genoeg voor een portefeuille? Het kan werken als u het risico aanvaardt. Bij 5 aandelen weegt elke positie 20%. Eén verkeerde keuze kost u fors. Die concentratie vraagt om grondig onderzoek en hoge overtuiging bij elke naam. De meeste beleggers zijn beter af met 10 tot 15 aandelen voor een evenwicht tussen concentratie en bescherming.
Kunt u te ver gespreid zijn? Ja. Vanaf 30 aandelen daalt het risico nauwelijks verder, terwijl het rendement gestaag verwatert. Uw beste ideeën wegen minder zwaar, kosten lopen op en het volgen wordt lastiger. Peter Lynch noemde dit "diworsification". Als uw portefeuille begint te presteren als een indexfonds, is de vraag of u actieve kosten betaalt voor passieve resultaten.
Moet een beginner starten met ETF's of individuele aandelen? Een ETF is het veiligste startpunt. Eén S&P 500-ETF bezit 500 aandelen verspreid over alle sectoren, zonder dat u hoeft te kiezen. Naarmate u leert om winst per aandeel te beoordelen en waarderingen te vergelijken, kunt u geleidelijk individuele aandelen naast die ETF-kern plaatsen.
Wat bedoelde Warren Buffett met "spreiding is bescherming tegen onwetendheid"? Buffett bedoelde dat veel aandelen bezitten compenseert dat u te weinig van elke naam afweet. Begrijpt u een bedrijf, de cijfers en de vooruitzichten door en door, dan heeft u geen dertig andere namen nodig om u te beschermen. Maar de meeste beleggers overschatten hun kennis. Voor niet-professionals raadt Buffett goedkope indexfondsen aan.